Назарбаев балалық шағының қиыншылықтарын еске алды

Атақты американдық режиссер Оливер Стоун түсірген «Qazaq: алтын адамның тарихы» деректі фильмінде Елбасы өзінің балалық шағын еске алды.

– Неден бастағаным есімде. Мен сауатсыз шаруалардың баласымын. Менің атам баяғы көшпенді болған, бірақ олар Қазақстанның оңтүстігінде, орыстар көп қоныстанған жерде тұрғандықтан, басқа ұлттармен бірге өмір сүрді. Егіншілікті үйренді, - деді Назарбаев.

Қазақстанның тұңғыш президенті әкесі мен шешесі колхозда жұмыс істегенін нақтылап айтты. Анасы далада қант қызылшасы алқабында жұмыс істеген.

– Бәрі қолмен істелді, біз балалар оған көмектесуге баратынбыз. Ұмыту мүмкін емес. Ыстық күн астында тас пен құмнан тұратын алқапта отыру оңай емес. Шаруа қожалығының астығы көп болса оларға бірнеше қап бидай берілетін, - деді Назарбаев.

Оливер Стоун: «Сіз ата-анаңыз аш болды деп айта аласыз ба?» деп сұрады.

– Мен өзім аш болдым, оны ешқашан ұмытпаймын. Соғыстан кейін әлі есімде, үнемі аш болатынмын. Мен мектепке барарда ағам екі алманы пакетке салып беретін. Бұл мектептегі түскі асым болатын. Төрт ағайынды болдық – үш ер бала, бір әпкеміз. Енді қалай аман қалғанымызды да түсінбеймін. Кеңес Одағының барлық колхозшылары осылай өмір сүрді, - деді Елбасы.

Оның айтуынша, соғыстан кейін қиын болған, тек 50-ші жылдары қара нан сата бастағандықтан ғана жағдай жеңілдеген.

– Өте дымқыл қоңыр нан, ол үшін біз, балалар, таңғы сағат 6-да кезекке тұрамыз. Түскі ас уақытында ғана екі нанға қол жеткіземіз. Анам оларды кесіп, күнге кептіріп қояды. Біз соны жедік., - деді Назарбаев.

Назарбаев мектепте жақсы оқығанын атап өтті. Бұл туралы оған анасы үнемі айтып отыратын болған.

– Әкем: жұмыс істейік. Бұл кітаптар саған не береді? Жүр, сиыр бағуға барайық, дейтін. Мен оқуды жақсы көретінмін, қолымнан келді. Мектепті медальмен бітірдім, бірақ оқуды жалғастырмадым. Ақша тауып, отбасыма көмектескім келді. Сөйтіп металлург болдым, - деді Елбасы.